الی همچنان زنده است !
چند روز پیش یکی از دوستان نزدیک انتقادی جدی نسبت به عدم نگارش نقد فیلمهای روز سینمای ایران به من وارد کرد ! متاسفانه بدون هیچ مقاومتی تسلیم انتقاد خیرخواهانه این رفیق ارجمند شدم ... خودم هم پاسخ قانع کننده ای جز تبلی و رخوت !! نمی توانم برایش بیابم . رفتن به سینما و دیدن فیلمهای روز , سالهای گذشته در برنامه های هفته گی من قرار داشت و در هر وضعیتی خود را موظف به حضور در سینما و سپس نگارش نقد فیلمهای روز سینمای ایران می کردم ( حتی در یک دوره به خاطر نوشتن نقد فیلم سینمایی ارتفاع پست جایزه سوم بخش نقد جشنواره مطبوعات خوزستان را بدست آوردم ) اما با فعال شدن شبکه های رسانه های تصویری و انتشار فیلمها در قالب CD (یا همان لوح فشرده !) و همچنین دوری من از دنیای مطبوعات ، پیگیری سینمای ایران و رصدکردن آثار جدید آن با ماهها تاخیر و به داخل منزل منتقل شد ! هرچند که این اوضاع ذره ای از اشتیاق و علاقه مرا در این وادی کم نکرد ، بطوریکه در هفته حداقل پای دیدن یک فیلم مینشینم ...
در این مجال می خواهم اشاره ای به یکی از بحث انگیزترین و مطرح ترین آن فیلمها یعنی درباره الی ، ساخته اصغر فرهادی داشته باشم . فیلمی که به جرآت می توانم بگویم که در زمره معدود فیلمهای خوش ساخت و تاثیرگذار در سینمای واقعگرای اجتماعی مابود.بنحوی که مخاطب عام جریان زندگی را در ثانیه به ثانیه آن و از طریق همذات پنداری با دیالوگها و حرکات ساده بازیگران ، فارغ از هرگونه پیچیده گی کاذب درک می کرد . واقعگرا بودن گفتگوها و برخی حرکات بگونه ای بود که علاوه بر هموار کردن مسیر ارتباط تماشاگر ،در عین حال فضای لازم را برای تبلور خلاقیت بازیگران فراهم می آورد . اما در عین ساده گی فرم ، باید گفت که یکی از نکات تحسین برانگیز فیلم درباره الی ، رمزآلود بودن و ظرفیت طرح چرا های مختلف در آن است . حتی این رمز پردازی در عنوان فیلم هم مشخص است . دقیقآ بعداز پایان تاسف بار داستان ، بسیاری از پرسشها درباره شخصیت الی در ذهن تماشاگر ایجاد می شود، همه دوست دارند که فیلم را دوباره از آغاز ببینند وبا دقت بیشتری رفتار و گفتار الی را مورد کنکاش قرار دهند .در واقع می توان گفت اگر شخصیت الی در داستان میمیرد اما دقیقآ در ذهن پرسشگر مخاطب زنده می شود . واین خود به معنای یک جهش فکری است .آنهم برای تماشاگرانی که برحسب عادت ، سینمای اجتماعی را همیشه عجین با پایان خوش داستان می شناختند . با آنکه نزدیک پنج ماه از اکران درباره الی در سینماهای ایران می گذرد اما در خبرها می شنویم که اصغر فرهادی به همراه این فیلم همچنان در جشنواره ها و همایشهای مهم دنیا حضور میابد و نگاههای تحسین برانگیزی را نیز معطوف به خود می سازد که می بایست این را افتخاری ارزشمند برای جامعه سینمای ما بحساب آورد. از این رو معتقدم که این فیلم همچنان زنده است و در وادی آن باید نوشت و به باز شناسی آن پرداخت .


